منطق رابطه ایران با طالبان

به تازگی "گروه اقدام ایران" در وزارت امور خارجه آمریکا, در گزارش مفصلی در هفت بخش از "اقدامات خرابکارانه ایران" در خاورمیانه و جهان سخن به میان آورده است. در یکی از بخش‌های این گزارش، به حمایت ایران از طالبان و گروه‌های تروریستی در افغانستان پرداخته شده است.

ادامه مطلب: منطق رابطه ایران با طالبان

پاسخ به نقد‌ها و نظرها؛ بخش دوم

 

دستۀ دوم از نقدها: انتقاد‌های روشی و چگونگی استفاده از منابع

روش‌ها و منابع

دانشنامه‌نویسی نیز مانند سایر رشته‌های علمی، دانشی در حال شدن است و هنوز، نه در روش، نه در سبک و نه در اهداف به سرانجام قطعی نرسیده است. دانش‌ها ابتدا در ساحت نظری به پختگی نسبی می‌رسند و معیار اقدامات عملی قرار می‌گیرند. بعد از چندی با گسترش حوزه‌های معرفتی و به میان آمدن فرضیه‌ها و نظریه‌های تازه، بنیان نظریه‌های قدیمی اندک اندک سست شده و فرو می‌ریزند و نظریه‌های جدید به میان می‌آیند. اما جامعۀ بشری هیچگاه در عمل، منتظر و بی‌‌کار نمی‌نشیند که فلان روش یا نظریه در فلان رشته به مرحله‌ای از کمال و پختگی برسد که نشود بر آن هیچ چون و چرایی کرد، آنگاه دست به عمل بزند. نه سیرت علم این‌گونه است و نه تاریخ علم این مشی را نشان می‌دهد.

ادامه مطلب: پاسخ به نقد‌ها و نظرها؛ بخش دوم

آلمانی‌هایی که به هیتلر «نه» گفتند

رادریک برِیثوِیت
 
برگردان: عرفان ثابتی
 
 

نه!: ایستادگی در برابر هیتلر، نویسنده: پَدی اَشداون، انتشارات ویلیام کالینز، 2018.

در ساختمان قدیمی وزارت دفاع آلمان در مجتمع بِندلِر اشتراسه در برلین، یک طبقه‌ی کامل را به شکل روز 20 ژوئیه‌ی 1944 درآورده‌اند، یعنی همان روزی که قرار بود هیتلر در انفجار بمبی به قتل برسد. همین جا بود که کلاوس فون اشتافِنبِرگ و همدستانش توطئه‌ی نافرجام خود را عملی کردند: در پایان آن روزِ پرماجرا او و سه نفر دیگر در حیاط پایین ساختمان تیرباران شدند. یک طبقه‌ی دیگر را به اتحادیه‌های صنفی، احزاب سیاسی و کلیساهایی اختصاص داده‌اند که با تمام توان کوشیدند تا جلوی مردی را که مایه‌ی شرمساری و آبروریزی کشورشان بود، بگیرند. اینجا محلی تکان‌دهنده است.

ادامه مطلب: آلمانی‌هایی که به هیتلر «نه» گفتند

پاسخ به نقدها و نظرها؛ بخش اول

بر چه می‌لرزد صدف، برگوهرش

سخن نخست

نخست باید از تمام کسانی که در این مدت به هر نحوی به دانشنامۀ هزاره توجه کرده‌اند، قدردانی و سپاس‌گزاری کنیم. آنچه باعث مرگ یک اثر می‌شود، بی‌توجهی به آن است. توجه از هر سنخی که باشد؛ اعم از توبیخ و تحسین، نشان از تأثیر و اهمیت اثر علمی دارد. این واکنش عمومی و مجّدانه و پیگیرانۀ فرهیختگان، نشان داد که دانشنامه را مهم ارزیابی کرده و آن را از آن خود و شایستۀ توجه دانسته‌اند. معمولاً انسان هرچیزی را که با ارزش و از آن خود بپندارد، درباره‌اش حساسیت نشان می‌دهد و دل می‌سوزاند. به قول مولانا: «بر چه می‌لرزد صدف، بر گوهرش». در روزهای گذشته به بهانۀ‌ چاپ جلد اول دانشنامۀ هزاره، از هر گوشه صدایی برخاست. از هر دری سخن رفت و هرکسی به فراخور حال خود، مقالی را در میان افکند. در کل گفتمان مبارکی شکل گرفت. شاید این نخستین بار باشد که مردم ما بیرون از امر سیاسی بر سر فرهنگ تا این حد گسترده دغدغۀ خود را ابراز می‌کنند. در فضای گفت ‌و گو و بر محور چنین امر مهمی حتی شنیدن سخنان تلخ و طعنه‌های جانکاه نیز قابل تحمل است.

ادامه مطلب: پاسخ به نقدها و نظرها؛ بخش اول

مستندسازی که تروریست‌ها را فریب داد

تاریخ انتشار: 
1397/10/07
 
اِیبراهام ریزمَن

برگردان: عرفان ثابتی

در اوایل مستند «از پدران و پسران»، ساخته‌ی طلال دِرکی، سکانسی وجود دارد که مو به تنِ بیننده سیخ می‌کند. یک پسربچه‌ی یازده-دوازده‌ ساله‌ی شادمان، پرنده‌ای را پیدا می‌کند و به پدرش نشان می‌دهد. پدر به او توصیه می‌کند که پرنده را بکشد تا اعضای خانواده آن را بخورند. پسربچه پس از کشتن پرنده نزد پدرش برمی‌گردد و با خوشحالی به او خبر می‌دهد که پرنده را کشته است. به پدرش می‌گوید، «سرش رو به پایین خم کردیم و بریدیم، مثل همون کاری که شما، بابا، با اون آقاهه کردید.»

ادامه مطلب: مستندسازی که تروریست‌ها را فریب داد

آیا می‌توان فیلسوفان نژادپرست و زن‌ستیز را تحسین کرد؟

جولیان باگینی نویسنده و فیلسوف انگلیسی

برگردان: مریم طیبی

 

این که ما می‌توانیم و باید «مستقل» بیندیشیم، آرمانی منطقی است؛ این را نباید با این توهم غیرمنطقی خلط کرد که می‌توانیم کاملاً «مستقل» بیندیشیم. محیط ما چنان تأثیر ژرفی بر تفکرمان دارد که اغلب از آن غافل‌ایم.وقتی می‌شنویم که بزرگانی مثل کانت و هیوم هم فرزند زمان خود بودند، می‌فهمیم که حتی بزرگترین ذهن‌ها نیز می‌توانند از اشتباهات و شرارت‌های زمان‌شان غافل باشند.

ادامه مطلب: آیا می‌توان فیلسوفان نژادپرست و زن‌ستیز را تحسین کرد؟

کارکرد آیین‌های اجتماعی؛ چله

محمد شاری

آیین‌های اجتماعی، حاصل تجربه و خاطره‌های جمعی یک ملت است. پیدایش آیین‌ها نیازمند انگیزه‌های نیرومند معنوی و اجتماعی است. خلق آیین اجتماعی، کار دشواری است که با زور و سرنیزه ممکن نیست. اگر انگیزه‌های درونیِ مردم همراه نباشد، خلق و تداوم حیات آیین‌ها دشوار خواهد بود.
آیین‌های کهن دوره‌های اسطوره‌ای و ادیان گذشته، فلسفه‌ و کارکرد دستوری و دینی خود را از دست داده و کارکرد روانی، فرهنگی و اجتماعی نوی یافته است.

ادامه مطلب: کارکرد آیین‌های اجتماعی؛ چله

پوپولیسم چگونه به روح زمانه تبدیل شد؟

کاس موده

برگردان: عرفان ثابتی

 

واژه‌ی «پوپولیسم» در قرن بیستم به ندرت به کار می‌رفت؛ پوپولیسم واژه‌ای بسیار تخصصی بود که صرفاً توسط مورخان آمریکایی برای توصیف پوپولیست‌های کشاورز میانه‌ی قرن نوزدهم به کار می‌رفت. متخصصان آمریکاییِ (عمدتاً مارکسیستِ) علوم اجتماعی بیش از هر چیز این واژه را در اشاره به هواداران خوان پرون در آرژانتین به کار می‌بردند. من در میانه‌های دهه‌ی 1990 توجهم به این واژه جلب شد، یعنی وقتی برای نگارش پایان‌نامه‌ام سرگرم تحقیق درباره‌ی پدیده‌ای بودم که آن روزها هنوز «افراط‌گرایی دست‌راستی» خوانده می‌شد.

ادامه مطلب: پوپولیسم چگونه به روح زمانه تبدیل شد؟

فرانسیس فوکویاما پایان تاریخ را به عقب می‌اندازد

برگردان: پویا موحد

چیزی در دنیا هست که از لیبرالیسم خوشش نمی‌آید، و برای بقای مؤسسات آن مشکلات ایجاد می‌کند. فوکویاما فکرمی‌کند که می‌داند آن چیز چیست، و پاسخ او در عنوان کتاب جدیدش خلاصه شده است.

ادامه مطلب: فرانسیس فوکویاما پایان تاریخ را به عقب می‌اندازد

مشارکت فعال در انتخابات ریاست جمهوری  خواست مردم و راه درست

سردار قلندر
مطلب مدیریتی 7 (انتخابات ریاست جمهوری)

خواست مردم چیست؟


آیا خواست مردم پیوستن به تیم پیروز است؟ آیا خواست مردم معاون اول و یا معاون دوم شدن است؟ آیا خواست مردم، به منافع مادی و مقامی رسیدن چند فرد خاص است؟
به یقین که خواست مردم اینها نمی باشند.

ادامه مطلب: مشارکت فعال در انتخابات ریاست جمهوری  خواست مردم و راه درست

زیر مجموعه ها

پربیننده ترین نوشته ها