امارت، به شرط زانو زدن در برابر انگلیس

محمد مرادی


جنگ دوم افغان و انگلیس با شکست نیروهای مقاوت به پایان رسید و «ایوب‌خان» رهبر «غازیان» به ایران فرار کرد. سال ۱۸۸۰میلادی بود و انگلیس‌ها قصد خروج از افغانستان را داشتند. آن‌ها به دنبال شخص مطمئنی بودند تا بخشی از خاک افغانستان را به انگلیس واگذار کند و درعین‌حال، طوق قیمومیت بریتاتیا را هم به گردن داشته باشد. این شخص «عبدالرحمان خان» بود که پیش از این، خدمات زیادی از جمله مأموریت شکست نیروهای مقاومت را برای بریتانیایی‌ها انجام داده بود. «لیپل گریفن» و « فردریک رابرتس» از افسران و مقامات عالی رتبه انگلیس در افغانستان، از لندن مأموریت یافتند تا طوق را به گردن عبدالرحمان خان بیندازند و امارت افغانستان را به او واگذار کنند. «محمدیوسف ریاضی هروی» که در همین عصر زندگی می‌کرد، در صفحه ۱۳۸ کتاب «عین‌الوقایع» ذیل وقایع سال ۱۲۹۷هجری قمری برابر با ۱۸۸۰میلادی نوشته است:

ادامه مطلب: امارت، به شرط زانو زدن در برابر انگلیس

امرِ تبعیض و اراده ی معطوف به قدرت

 

حمزه واعظی کارشناس ارشد امور اجتماعی

امرِ تبعیض چنانچه معطوف به اراده ی سیاسی باشد، بتدریج تبدیل به یک رویکرد فراگیر و نهادمند می گردد که با تکیه بر دو عنصر "قدرت سیاسی" و "گزاره های قانونی" به تمام سطوح خُرد و کلان نهادهای سیاسی ـ آموزشی و الگوهای رفتاری متولیان و مجریان نظام تبعیضگر سرایت می کند و به مثابه یک سیستم، کارکرد ارگانیک پیدا می کند.

ادامه مطلب: امرِ تبعیض و اراده ی معطوف به قدرت

قطعنامه اعتراضی نهاد آزادی، نهادهای اجتماعی و فرهنگی و عدالت خواهان سراسر اروپا و آلمان:

 

با این تناقض گویی چه باید گفت؟

اداره احصایٔیه مرکزی CSO، بخش شهر داری و احصاییه گیری یک شرکت تحقیقاتی خارجی( IDPS ) در سال ۲۰۱۵ نفوس سه شهر بزرگ کشور را چنین تخمین زده اند:

CSO:

نفوس شهر کابل بالغ بر ۲۰۰ ۴،۲۲۷

شهر مزار ۱،۲۹۸٫۳۰۰

شهر هرات ۱٫۸۵۲۸۰۰ نفر.

دفتر شهرهای کشور SOAC:

نفوس شهر کابل  بین ۲۹۷۰۷۱۳ الی ۳۵۶۴۸۵۵.

شهر مزار بین ۵۷۷٫۵۰۰ الی ۶۹۳۰۰۰.

شهر هرات بین ۶۷۳٫۴۲۵ الی ۸۰۸۱۱۰ نفر قلمداد نموده اند.

به اساس گزارش UNHCR "

یکی از برنامه های سیاسی دولت فرستادن جبری افراد به ولایات مختلف می‌باشد."

سازمان متذکره مشکلات چون بی سر پناهی، فقر، تعدد خیمه ها، کمبود آب آشامیدنی، نبود مکاتب ،تعلیم و تربیه و از همه عمده تر جا بجا سازی گروپ‌های معیّن در شهر های مختلف است.

ادامه مطلب: قطعنامه اعتراضی نهاد آزادی، نهادهای اجتماعی و فرهنگی و عدالت خواهان سراسر اروپا و آلمان:

سفری به ۴۰ سال گذشته غنی، خلیلزاد و استانکزی

زندگی هر کدام از این سه نفر، برهه‌ای از منازعه‌ی طولانی افغانستان را بیان می‌کند. اکنون مسیرها و شخصیت‌های متفاوت آن‌ها در صحنه‌ی اصلی یک نمایش جئوپلیتیک با هم تلاقی می‌کند.

ادامه مطلب: سفری به ۴۰ سال گذشته غنی، خلیلزاد و استانکزی

ماجرای قتل سفیر آمریکا در کابل

محمد مرادی

یادداشت حاضر را برای چهاردهم فوریه که برابر با چهلمین سالروز قتل سفیر آمریکا در کابل بود، نوشتم اما فراموش کردم که منتشر کنم. خُب، حالا هم خیلی از تاریخ آن نگذشته است و برای انتشار جا دارد. روز چهارشنبه چهاردهم فوریه ۱۹۷۹میلادی برابر با ۲۵ دلو ۱۳۵۷خورشیدی زمان «تره‌کی- امین» بود. «آدولف دابس» سفیر آمریکا در افغانستان، توسط چهار فرد مسلح که یکی از آن‌ها لباس پلیس به تن داشت، در جاده «طره‌بازخان» شهر کابل ربوده شد. گروگان‌گیران، دابس یا دابز را بهاتاق ۱۱۷ «هتل کابل»، انتقاد دادند.
ادامه مطلب: ماجرای قتل سفیر آمریکا در کابل